{"id":1398,"date":"2018-02-21T18:30:41","date_gmt":"2018-02-21T16:30:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/?p=1398"},"modified":"2018-03-27T21:43:39","modified_gmt":"2018-03-27T19:43:39","slug":"drugie-zycie-spraw-odszkodowawczych","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/prawnik-lublin\/drugie-zycie-spraw-odszkodowawczych\/","title":{"rendered":"\u201eDrugie \u017cycie\u201d spraw odszkodowawczych"},"content":{"rendered":"<p>Firmy ubezpieczeniowe ton\u0105 w zalewie roszcze\u0144 odszkodowawczych. \u015awiadomo\u015b\u0107 spo\u0142eczna ro\u015bnie. Rozwija si\u0119 rynek biur odszkodowa\u0144, stale rozszerzaj\u0105 si\u0119 siatki agent\u00f3w docieraj\u0105cych z ofert\u0105 wsp\u00f3\u0142pracy do poszkodowanych - ofiar wypadk\u00f3w oraz ich bliskich. To wszystko, to tylko jedna strona medalu. Druga p\u0142aszczyzna, to aktywno\u015b\u0107 ubezpieczycieli nakierowana na odzyskanie cz\u0119\u015bci wyp\u0142at od sprawc\u00f3w w drodze swoistego regresu. Tam firma ubezpieczeniowa, ewentualnie inny podmiot zobowi\u0105zany do wyp\u0142aty odszkodowania lub zado\u015b\u0107uczynienia, wcielaj\u0105 si\u0119 w rol\u0119 powoda. W takich sporach, podobnie jak w pozwach o odszkodowanie,  tak\u017ce nie ma \u017cadnego \u201eautomatu\u201d orzeczniczego, a interesuj\u0105cych w\u0105tk\u00f3w prawnych tylko przybywa. <!--more Czytaj wi\u0119cej--><\/p>\n<p>Wprowadzenie do stanu faktycznego omawianej sprawy : prowadz\u0105cy motocykl spowodowa\u0142 wypadek, w wyniku kt\u00f3rego powa\u017cnych obra\u017ce\u0144 dozna\u0142 pasa\u017cer. Pojazd nie mia\u0142 wykupionego OC. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zap\u0142aci\u0142 roszczenia wynikaj\u0105ce ze szkody na osobie i wyst\u0105pi\u0142 z regresem do kieruj\u0105cego motocyklem oraz do w\u0142a\u015bciciela maszyny. Obie te osoby zwr\u00f3ci\u0142y si\u0119 o umorzenie roszcze\u0144, co faktycznie mia\u0142o miejsce  - Fundusz obni\u017cy\u0142 roszczenie o ok. 100.000 z\u0142. Do zap\u0142aty pozosta\u0142a kwota 80.000 z\u0142 i z takim \u017c\u0105daniem Fundusz wyst\u0105pi\u0142 na drog\u0119 s\u0105dow\u0105. <\/p>\n<p>Pozwani bronili si\u0119 m.in. zarzutem przyczynienia si\u0119 do zdarzenia po stronie poszkodowanego oraz kwestionowali prawid\u0142owo\u015b\u0107 ustale\u0144 post\u0119powania likwidacyjnego, w tym stopie\u0144 uszczerbku i wysoko\u015b\u0107 wyp\u0142at. Wobec kieruj\u0105cego wskazali, \u017ce jako osoba w chwili zdarzenia niepe\u0142noletnia (sko\u0144czone 16 lat)  nie by\u0142 zdolny do rozeznania skutk\u00f3w swojego czynu oraz nie mia\u0142 \u015bwiadomo\u015bci w\u0142asnej odpowiedzialno\u015bci cywilnej. Wobec rzekomego w\u0142a\u015bciciela motocykla stwierdzili, \u017ce nie by\u0142 jego posiadaczem, jako \u017ce to ten ma\u0142oletni pozwany naprawi\u0142 stary model samodzielnie z cz\u0119\u015bci zdobytych na z\u0142omowisku. <\/p>\n<p>Faktem bezspornym by\u0142o to, \u017ce s\u0105d rodziny potwierdzi\u0142, \u017ce nieletni kieruj\u0105cy pope\u0142ni\u0142 czyn karalny okre\u015blony w art. 177 \u00a7 2 kk i zastosowa\u0142 wobec niego \u015brodek wychowawczy w postaci nadzoru kuratora s\u0105dowego oraz orzek\u0142 o zakazie prowadzenia pojazd\u00f3w. <\/p>\n<p>W toku procesu przywo\u0142ano opinie bieg\u0142ych, kt\u00f3re da\u0142y zupe\u0142nie rozbie\u017cne rezultaty co do \u015bwiadomo\u015bci kieruj\u0105cego i mo\u017cliwo\u015bci rozeznania przez niego konsekwencji swoich czyn\u00f3w. S\u0105d opar\u0142 si\u0119 na jednej z nich. Uzna\u0142 te\u017c, \u017ce wniosek o umorzenie nale\u017cno\u015bci mia\u0142 znaczenie dla oceny zarzutu przedawnienia. Wyrok by\u0142 wi\u0119c niekorzystny dla kieruj\u0105cego motocyklem. Apelacja doprowadzi\u0142a do zmiany tego rozstrzygni\u0119cia, a du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 rozwa\u017ca\u0144 s\u0105du II instancji jest na tyle interesuj\u0105ca, \u017ce warto j\u0105 zacytowa\u0107 w szerszym zakresie.<\/p>\n<p>Pierwsze uwagi dotyczy\u0142y podstawy odpowiedzialno\u015bci pozwanego wzgl\u0119dem Funduszu<\/p>\n<p><em><\/p>\n<blockquote><p>Na wst\u0119pie nale\u017ca\u0142o wskaza\u0107, \u017ce podstaw\u0105 prawn\u0105 roszczenia powoda stanowi\u0142 przepis art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2013 r. o ubezpieczeniach obowi\u0105zkowych, (...) (Dz.U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152), art. 518 pkt 1 i 4 KC oraz art. 436 \u00a7 1 KC w zw. z art. 415 KC. Zgodnie z tym przepisem, z chwil\u0105 wyp\u0142aty przez Fundusz odszkodowania, sprawca szkody i osoba, kt\u00f3ra nie dope\u0142ni\u0142a obowi\u0105zku zawarcia umowy ubezpieczenia obowi\u0105zkowego, s\u0105 obowi\u0105zani do zwrotu Funduszowi spe\u0142nionego \u015bwiadczenia i poniesionych koszt\u00f3w. Z przepisu tego nie wynika zasada odpowiedzialno\u015bci wobec Funduszu. Jak jednak, rozwa\u017caj\u0105c ten problem, wskaza\u0142 S\u0105d Najwy\u017cszy w wyroku z dnia 5 pa\u017adziernika 2011 r., o sygn. akt IV CSK 662\/10, w prawie cywilnym zasad\u0105 odpowiedzialno\u015bci, tak\u017ce za zaniechanie nakazanego dzia\u0142ania, jest wina, kt\u00f3r\u0105 w przypadku odpowiedzialno\u015bci ex delicto wyra\u017ca art. 415 KC.<\/p>\n<p>Przes\u0142ankami roszczenia odszkodowawczego na gruncie powo\u0142anego przepisu s\u0105: wyst\u0105pienie szkody, spowodowanie jej przez zdarzenie, z kt\u00f3rym ustawodawca \u0142\u0105czy obowi\u0105zek odszkodowawczy, zwi\u0105zek przyczynowy pomi\u0119dzy tym zdarzeniem a szkod\u0105 w dochodzonej postaci oraz wina sprawcy. W przypadku, gdy sprawc\u0105 szkody jest ma\u0142oletni, to w \u015bwietle utrwalonego orzecznictwa S\u0105du Najwy\u017cszego (m.in. wyrok o sygn. akt IV CK 269\/02 z dnia 13 lutego 2004 r., wyrok z dnia 16 maja 1973 r., o sygn. akt I CR 203\/73 oraz wyrok z dnia 11 stycznia 2001 r., o sygn. akt IV CKN 1469\/00), a tak\u017ce doktryny prawniczej przyjmuje si\u0119, \u017ce z przepisu art. 426 KC nie wynika domniemanie prawne, \u017ce ma\u0142oletni, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 13 lat, jest osob\u0105 dojrza\u0142\u0105 w stopniu pozwalaj\u0105cym na ponoszenie winy. Je\u015bli zatem wina jest przes\u0142ank\u0105 odpowiedzialno\u015bci ma\u0142oletniego sprawcy szkody konieczne jest ustalenie, czy w chwili wypadku by\u0142 on dojrza\u0142y w stopniu pozwalaj\u0105cym na dzia\u0142anie z rozeznaniem. Nie przes\u0105dza nawet o tym fakt uznania przez S\u0105d dla Nieletnich, \u017ce nieletni dopu\u015bci\u0142 si\u0119 zarzucanego mu czynu. W ka\u017cdym jednak przypadku to na poszkodowanym spoczywa obowi\u0105zek wykazania tej okoliczno\u015bci, podobnie jak wszystkich innych przes\u0142anek odpowiedzialno\u015bci sprawcy szkody na zasadach winy (art. 6 KC).<\/p><\/blockquote>\n<p><\/em><\/p>\n<p>Ciekawy w\u0105tek proceduralny dotyczy\u0142 zasad oceny dowod\u00f3w w postaci rozbie\u017cnych opinii bieg\u0142ych<\/p>\n<blockquote><p><em>W pierwszej kolejno\u015bci przypomnie\u0107 nale\u017cy, \u017ce w sprawie niniejszej przedstawione zosta\u0142y dwie opinie bieg\u0142ych, kt\u00f3re r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 ca\u0142kowicie w zakresie oceny dojrza\u0142o\u015bci umys\u0142owej pozwanego w dniu pope\u0142nienia czynu. Z opinii bieg\u0142ej s\u0105dowej z zakresu psychologii K.M. z dnia 9 pa\u017adziernika 2013 r. wynika\u0142o, \u017ce dojrza\u0142o\u015b\u0107 umys\u0142owa pozwanego nie pozwala\u0142a na rozeznanie znaczenia czynu, kt\u00f3rego dopu\u015bci\u0142 si\u0119 w lipcu 2006 r., gdy\u017c - jak wskaza\u0142a - pozwany nie dor\u00f3s\u0142 jeszcze emocjonalnie ani psychicznie do podj\u0119cia \u015bwiadomej decyzji, decydowania za siebie i swoje post\u0119powanie. Bieg\u0142a podkre\u015bli\u0142a, \u017ce pozwany jako m\u0142ody cz\u0142owiek by\u0142 podatny na sugestie grupy r\u00f3wie\u015bniczej, swoim zachowaniem chcia\u0142 zademonstrowa\u0107 swoj\u0105 doros\u0142o\u015b\u0107 oraz odczuwa\u0142 potrzeb\u0119 uwolnienia si\u0119 spod kontroli rodzic\u00f3w, co sprawi\u0142o, \u017ce nie do ko\u0144ca zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 z tego co czyni. Natomiast biegli z (...) w opinii z dnia 10 kwietnia 2015 r. przyj\u0119li, \u017ce P.B. w chwili wypadku zachowa\u0142 intelektualn\u0105 sprawno\u015b\u0107 oceny i rozeznania znaczenia czynu. Dokonuj\u0105c jednak\u017ce oceny sfery osobowo\u015bciowej dostrzegli, \u017ce pozwany w 2006 r. pozostawa\u0142 w okresie adolescencji, w okresie integracji osobowo\u015bci, st\u0105d te\u017c jego dzia\u0142ania charakterystyczne dla tego okresu by\u0142y podejmowane bardziej pod wp\u0142ywem emocji ani\u017celi z rozs\u0105dku. Stwierdzili r\u00f3wnie\u017c, \u017ce nadmierny optymizm, poczucie wzmo\u017conej pewno\u015bci siebie, niskie do\u015bwiadczenie \u017cyciowe skutkowa\u0142y podejmowaniem pochopnych i ma\u0142o odpowiedzialnych decyzji.<\/p>\n<p>W orzecznictwie s\u0105dowym wskazuje si\u0119, \u017ce dow\u00f3d z opinii bieg\u0142ego, jakkolwiek jak ka\u017cdy inny podlega ocenie wed\u0142ug kryteri\u00f3w z art. 233 \u00a7 1 KPC, jest dowodem szczeg\u00f3lnego rodzaju. Zadaniem bieg\u0142ego nie jest bowiem ustalenie stanu faktycznego sprawy, lecz na\u015bwietlenie i wyja\u015bnienie przez s\u0105d okoliczno\u015bci z punktu widzenia posiadanych przez bieg\u0142ego wiadomo\u015bci specjalnych przy uwzgl\u0119dnieniu zebranego i udost\u0119pnionego bieg\u0142emu materia\u0142u sprawy (zob. S\u0105d Najwy\u017cszy z 11 lipca 1969 r., o sygn. akt I CR 140\/69, OSNP rok 1970, nr 5, poz. 85). Opinia bieg\u0142ego, kt\u00f3ra nie przekona\u0142a s\u0105du, nie mo\u017ce by\u0107 weryfikowana, a zw\u0142aszcza dyskwalifikowana w ca\u0142o\u015bci b\u0105d\u017a co do wniosk\u00f3w, bez pos\u0142u\u017cenia si\u0119 wiedz\u0105 specjalistyczn\u0105. S\u0105d mo\u017ce ocenia\u0107 opini\u0119 bieg\u0142ego pod wzgl\u0119dem fachowo\u015bci, rzetelno\u015bci, czy logiczno\u015bci. Nie mo\u017ce jednak nie podziela\u0107 merytorycznych pogl\u0105d\u00f3w bieg\u0142ego lub w ich miejsce wprowadza\u0107 w\u0142asnych stwierdze\u0144 (wyrok SN z dnia 5 lutego 2014 r., o sygn. akt V CSK 140\/13). W \u017cadnym za\u015b razie podstaw\u0105 do pomini\u0119cia wniosk\u00f3w opinii i orzeczenia sprzecznie z jej tez\u0105 nie mog\u0105 by\u0107 przekonania s\u0119dziego, czy to wywiedzione z jego praktyki orzeczniczej, czy te\u017c posiadanych, z racji nabytego wykszta\u0142cenia innego ni\u017c prawnicze, wiadomo\u015bci naukowych. W\u0142asne, poparte do\u015bwiadczeniem i wiedz\u0105 przekonanie s\u0119dziego, mo\u017ce co najwy\u017cej uzasadnia\u0107 potrzeb\u0119 uzupe\u0142nienia opinii sporz\u0105dzonej przez powo\u0142anych przez s\u0105d bieg\u0142ych b\u0105d\u017a zlecenie jej wykonania innym bieg\u0142ym na podstawie art. 286 KPC. Nie mog\u0105 by\u0107 natomiast podstaw\u0105 do formu\u0142owania przez s\u0105d odmiennych wniosk\u00f3w i ocen ni\u017c zosta\u0142y przedstawione w powo\u0142anych w post\u0119powaniu dowodach z opinii bieg\u0142ych.<\/p>\n<p>Przyjmuj\u0105c za podstaw\u0119 orzekania opini\u0119 (...) w B., S\u0105d Okr\u0119gowy nie wskaza\u0142 dostatecznych powod\u00f3w, dlaczego poprzedni\u0105 opini\u0119, sporz\u0105dzon\u0105 przez bieg\u0142\u0105 z zakresu psychologii K.M. uzna\u0142 za niewiarygodn\u0105. Nie zosta\u0142a zakwestionowana ani wiedza fachowa tego bieg\u0142ego, ani te\u017c dok\u0142adno\u015b\u0107 przeprowadzonych przez ni\u0105 bada\u0144 oraz analizy dokumentacji. Tymczasem - w ocenie S\u0105du Apelacyjnego- w przypadku wydania w sprawie dwu rozbie\u017cnych w istotnych kwestiach opinii zespo\u0142u bieg\u0142ych, nie jest prawid\u0142owe oparcie ustale\u0144 na jednej z tych opinii bez wyja\u015bnienia sprzeczno\u015bci. S\u0105d Okr\u0119gowy nie m\u00f3g\u0142 w tym zakresie opiera\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na przewadze autorytetu jednego zespo\u0142u bieg\u0142ych nad drugim, zw\u0142aszcza \u017ce obie opinie zgodne by\u0142y co do tego, \u017ce zdolno\u015b\u0107 przewidywania przez pozwanego skutk\u00f3w swoich czyn\u00f3w by\u0142a ograniczona wiekowo. S\u0105d I instancji, mimo zg\u0142oszonych przez pozwanego zarzut\u00f3w i wniosku o dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii bieg\u0142ych, tego nie uczyni\u0142 czym naruszy\u0142 mi\u0119dzy innymi wskazywane w apelacji przepisy (art. 217 \u00a7 2 KPC, art. 227, art. 285 KPC i art. 290 KPC). Nie za\u017c\u0105da\u0142 te\u017c wzajemnego ustosunkowania si\u0119 autor\u00f3w sprzecznych opinii do twierdze\u0144 przeciwnych.<\/p>\n<p>W przypadku, gdy rozbie\u017cno\u015b\u0107 pogl\u0105d\u00f3w na kwestie medyczne nie wynika z b\u0142\u0119d\u00f3w lub niedok\u0142adno\u015bci wyst\u0119puj\u0105cych w jednej z opinii, argumentacja za przyj\u0119ciem jednego lub drugiego stanowiska wymaga wiedzy fachowej i w takiej sytuacji dla rozstrzygni\u0119cia sprawy potrzebne jest za\u017c\u0105danie kolejnej opinii bieg\u0142ych (por. wyrok S\u0105du Najwy\u017cszego z dnia 8 lutego 2002 r., o sygn. akt II UKN 112\/01) S\u0105d Apelacyjny uzupe\u0142ni\u0142 post\u0119powanie dowodowe i dopu\u015bci\u0142 dow\u00f3d z opinii bieg\u0142ej W.G. na okoliczno\u015b\u0107 ustalenia stopnia rozwoju intelektualnego pozwanego P.B. w chwili wyrz\u0105dzenia szkody oraz jego dojrza\u0142o\u015bci umys\u0142owej pozwalaj\u0105cej na rozeznanie znaczenia czynu w dniu 6 lipca 2006 r..<\/em><\/p><\/blockquote>\n<p>S\u0142owem uzupe\u0142nienia : trzecia bieg\u0142a uzna\u0142a, \u017ce dojrza\u0142o\u015b\u0107 umys\u0142owa pozwanego nie pozwala\u0142a na rozeznanie znaczenia czynu, kt\u00f3rego si\u0119 dopu\u015bci\u0142. Na tej podstawie s\u0105d oddali\u0142 pow\u00f3dztwo w ca\u0142o\u015bci. Swoj\u0105 drog\u0105 - taka opinia wymaga\u0142a du\u017cego kunsztu, skoro by\u0142a przeprowadzana kilka lat po wypadku, a przecie\u017c z rozmowy z dwudziestokilkulatkiem trudno jest ustali\u0107 jak\u0105 percepcj\u0119 mia\u0142 jako 16-latek. A co wi\u0119cej - skoro samodzielnie z\u0142o\u017cy\u0142 motocykl, to ci\u0119\u017cko zarzuca\u0107 mu brak polotu i pomy\u015blunku. Trudno tak\u017ce wyobrazi\u0107 sobie, \u017ce kto\u015b mo\u017ce nie zdawa\u0107 sobie sprawy z ryzyka uszkodzenia cia\u0142a na skutek niebezpiecznej jazdy motocyklem. Ca\u0142e \u017cycie si\u0119 jednak cz\u0142owiek uczy i po to s\u0105 w\u0142a\u015bnie biegli, \u017ceby takie sprawy laikom wykazywa\u0107. <\/p>\n<p>Sprawa zatem na koniec dnia okaza\u0142a si\u0119 bardzo prosta. Nie ma winy, nie ma odpowiedzialno\u015bci. Cywilnej, bo przecie\u017c s\u0105d rodzinny na\u0142o\u017cy\u0142 na sprawc\u0119 \u201ekar\u0119\u201d. Tego w\u0105tku, czyli zwi\u0105zania s\u0105du cywilnego takim rozstrzygni\u0119ciem,  niestety s\u0105dy nie rozwin\u0119\u0142y w omawianym wyroku. A jest on interesuj\u0105cy dla nie-prawnik\u00f3w, dla kt\u00f3rych np. zakaz prowadzenia pojazd\u00f3w dla ma\u0142oletniego oraz dla \"doros\u0142ego\" to przecie\u017c jedno i to samo. Zagadnienie sprowadza si\u0119 bowiem do typowo prawniczej analizy przepis\u00f3w oraz rozr\u00f3\u017cnienia post\u0119powania karnego od post\u0119powania w sprawach nieletnich. A jaka to jest r\u00f3\u017cnica? A taka na przyk\u0142ad, \u017ce w tym drugim przypadku nie ma wyroku skazuj\u0105cego. Post\u0119powanie ko\u0144czy si\u0119 postanowieniem. Nie ma te\u017c w wi\u0119kszo\u015b\u0107 przypadk\u00f3w kary, co najwy\u017cej \u015brodek wychowawczy  (ewentualnie poprawczy). Jest zreszt\u0105 leciwe orzeczenie SN w tym zakresie (III CZP 44\/86), z tez\u0105 : <em>Postanowienie s\u0105du rodzinnego wydane na podstawie ustawy z dnia 26 pa\u017adziernika 1982 r. o post\u0119powaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. Nr 35 poz. 228), ustalaj\u0105ce pope\u0142nienie czynu karalnego przez nieletniego i kwalifikacj\u0119 czynu, w kt\u00f3rym zastosowano \u015brodki wychowawcze (art. 55 par. 1 powo\u0142anej ustawy), nie wi\u0105\u017ce s\u0105du w post\u0119powaniu cywilnym (art. 11 KPC)<\/em>. To rozwi\u0105zanie nie wejdzie oczywi\u015bcie w gr\u0119, je\u015bli nieletni b\u0119dzie s\u0105dzony w trybie k.p.k., co jest mo\u017cliwe przy najpowa\u017cniejszych przest\u0119pstwach - <em>Nieletni, kt\u00f3ry po uko\u0144czeniu 15 lat dopuszcza si\u0119 czynu zabronionego okre\u015blonego w art. 134, art. 148 \u00a7 1, 2 lub 3, art. 156 \u00a7 1 lub 3, art. 163 \u00a7 1 lub 3, art. 166, art. 173 \u00a7 1 lub 3, art. 197 \u00a7 3 lub 4, art. 223 \u00a7 2, art. 252 \u00a7 1 lub 2 oraz w art. 280, mo\u017ce odpowiada\u0107 na zasadach okre\u015blonych w tym kodeksie, je\u017celi okoliczno\u015bci sprawy oraz stopie\u0144 rozwoju sprawcy, jego w\u0142a\u015bciwo\u015bci i warunki osobiste za tym przemawiaj\u0105, a w szczeg\u00f3lno\u015bci, je\u017celi poprzednio stosowane \u015brodki wychowawcze lub poprawcze okaza\u0142y si\u0119 bezskuteczne.<\/em><\/p>\n<p>Te sprawy s\u0105 generalnie bardzo interesuj\u0105ce dla prawnika \u2013 w zakresie aspekt\u00f3w prawnych, jakie tutaj znajduj\u0105 zastosowanie. Takim w\u0105tkiem jest cho\u0107by to, \u017ce skoro w procesie o odszkodowanie za wypadek (gdzie pozwanym by\u0142 Fundusz) sprawca zdarzenia nie bra\u0142 udzia\u0142u, to nie ma przeszk\u00f3d, \u017ceby kwestionowa\u0142 wszystkie ustalenia faktyczne tamtego orzeczenia. Wydaje si\u0119, \u017ce dla uproszczenia procedowania jego udzia\u0142 jako interwenienta by\u0142by zasadny \u2013 oczywi\u015bcie z punktu widzenia Funduszu, kt\u00f3ry planuje skorzysta\u0107 z roszcze\u0144 regresowych. S\u0105d zatem w tym post\u0119powaniu musia\u0142 niejako na nowo oceni\u0107 okoliczno\u015bci sprawy \u2013 ustali\u0107 czy motocyklista by\u0142 wy\u0142\u0105cznie winny zdarzenia i jaki by\u0142 jego dok\u0142adny przebieg. Odnie\u015b\u0107 si\u0119 do uszczerbku na zdrowiu \u2013 jego zakresu i intensywno\u015bci. Przeanalizowa\u0107 rozmiar krzywdy. Teoretycznie nowy sk\u0142ad mo\u017ce doj\u015b\u0107 do innych wniosk\u00f3w ni\u017c s\u0105d w \"oryginalnej\" sprawie. W praktyce wydaje si\u0119 jednak, \u017ce taki scenariusz jest ma\u0142o prawdopodobny i musia\u0142by by\u0107 zwi\u0105zany z jakimi\u015b oczywistymi niedorzeczno\u015bciami w ustaleniach pierwszego sk\u0142adu orzekaj\u0105cego. <\/p>\n<p>Na zako\u0144czenie jeszcze kr\u00f3tkie rozwa\u017cania S\u0105du I instancji w zakresie przedawnienia. A w zasadzie - charakteru roszczenia Funduszu. Jak ju\u017c pisa\u0142em, te sprawy to kopalnia problem\u00f3w prawnych.<\/p>\n<p><em><\/p>\n<blockquote><p>Odnosz\u0105c si\u0119 natomiast do zarzutu przedawnienia to wskaza\u0107 godzi si\u0119, i\u017c zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem S\u0105du Najwy\u017cszego (por. wyr. z 6.4.1981 r., o sygn. akt IV CR 63\/81, OSNC rok 1981, nr 12, poz. 242 i uchw. z 10.11.2005 r., o sygn. akt III CZP 83\/05, OSNC rok 2006, nr 9, poz. 147; odmiennie wyr. z 18.11.2005 r., o sygn. akt IV CK 203\/05, Legalis) do przedawnienia roszczenia regresowego zak\u0142adu ubezpiecze\u0144 przeciwko kieruj\u0105cemu pojazdem mechanicznym ma zastosowanie og\u00f3lny termin przedawnienia roszcze\u0144 maj\u0105tkowych okre\u015blony w art. 118 in fine KC. Poniewa\u017c chodzi tu o roszczenia zak\u0142adu ubezpiecze\u0144 zwi\u0105zane z prowadzeniem dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej, przedawniaj\u0105 si\u0119 one z up\u0142ywem trzech lat, licz\u0105c od dnia wyp\u0142acenia odszkodowania poszkodowanemu. U podstaw takiego rozstrzygni\u0119cia leg\u0142o za\u0142o\u017cenie, \u017ce regres nieprawid\u0142owy nie wynika bezpo\u015brednio z umowy ubezpieczenia, lecz jest roszczeniem w stosunku do niej autonomicznym, przyznanym ubezpieczycielowi na podstawie szczeg\u00f3lnego przepisu prawa. W szczeg\u00f3lno\u015bci nie mo\u017ce mie\u0107 zastosowania termin przedawnienia okre\u015blony art. 4421 \u00a7 2 KC, poniewa\u017c nie jest to roszczenie deliktowe, mimo niew\u0105tpliwego istnienia zwi\u0105zku mi\u0119dzy roszczeniem z regresu nietypowego a czynem niedozwolonym. Spowodowanie wypadku stanowi tu jedynie przyczyn\u0119 sprawcz\u0105 okre\u015blonego nast\u0119pstwa roszcze\u0144. Polega ono na tym, \u017ce poszkodowany ma prawo \u017c\u0105da\u0107 naprawienia szkody wprost od ubezpieczyciela, a ten, po dokonaniu wyp\u0142aty \u015bwiadczenia ubezpieczeniowego, w \u015bci\u015ble okre\u015blonych przypadkach mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 z roszczeniem przeciwko kieruj\u0105cemu pojazdem o zwrot spe\u0142nionego \u015bwiadczenia. Zwi\u0105zek mi\u0119dzy tymi roszczeniami ma jednak charakter czysto zewn\u0119trzny, gdy\u017c nie jest wynikiem przej\u015bcia z mocy prawa na zak\u0142ad ubezpiecze\u0144 roszcze\u0144 ubezpieczaj\u0105cego przeciwko sprawcy wypadku ani wst\u0105pieniem w prawa zaspokojonego wierzyciela, lecz stanowi realizacj\u0119 odr\u0119bnego roszczenia, przyznanego ubezpieczycielowi z mocy ustawy. Jest to nowy stosunek prawny pomi\u0119dzy zak\u0142adem ubezpiecze\u0144 a kierowc\u0105, niewywodz\u0105cy si\u0119 bezpo\u015brednio ze stosunku ubezpieczenia, kt\u00f3ry powstaje oczywi\u015bcie wy\u0142\u0105cznie wtedy, gdy za wynik\u0142\u0105 szkod\u0119 odpowiada kierowca.<\/p><\/blockquote>\n<p><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Firmy ubezpieczeniowe ton\u0105 w zalewie roszcze\u0144 odszkodowawczych. \u015awiadomo\u015b\u0107 spo\u0142eczna ro\u015bnie. Rozwija si\u0119 rynek biur odszkodowa\u0144, stale rozszerzaj\u0105 si\u0119 siatki agent\u00f3w docieraj\u0105cych z ofert\u0105 wsp\u00f3\u0142pracy do poszkodowanych - ofiar wypadk\u00f3w oraz ich bliskich. To wszystko, to tylko jedna strona medalu. Druga p\u0142aszczyzna, to aktywno\u015b\u0107 ubezpieczycieli nakierowana na odzyskanie cz\u0119\u015bci wyp\u0142at od sprawc\u00f3w w drodze swoistego regresu. <a href=\"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/prawnik-lublin\/drugie-zycie-spraw-odszkodowawczych\/\" class=\"more-link\">Czytaj dalej...<span class=\"screen-reader-text\"> \"\u201eDrugie \u017cycie\u201d spraw odszkodowawczych\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4,5],"tags":[150,13,149,32,34,38,45,61,57],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1398"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1398"}],"version-history":[{"count":17,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1398\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1415,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1398\/revisions\/1415"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1398"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1398"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1398"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}