Zdarzaj\u0105 si\u0119 takie sytuacje, \u017ce s\u0105d rozpoznaje przekrojowo dan\u0105 spraw\u0119, analizuje wszystkie jej okoliczno\u015bci, wyci\u0105ga okre\u015blone wnioski i uznaje, \u017ce racj\u0119 nale\u017cy przyzna\u0107 jednej ze stron. Wszystko proceduralnie jest zgodnie ze sztuk\u0105, wyk\u0142adnia przepis\u00f3w prawid\u0142owa, ocena dowod\u00f3w trafna i przekrojowa. Tylko jest ma\u0142y mankament - wyrok odwo\u0142uje si\u0119 w swoim brzmieniu do tre\u015bci pozwu, wskazuj\u0105c w kt\u00f3rym punkcie pozwu s\u0105d pow\u00f3dztwo oddala, a w kt\u00f3rym nie. Strony oczywi\u015bcie wiedz\u0105 o co chodzi, wi\u0119c czy takie \"podlinkowane\" orzeczenie stanowi jak\u0105\u015b niedogodno\u015b\u0107 ? <\/p>\n
Powiedzmy jasno : nie mo\u017cna, tj. - nie powinno si\u0119, robi\u0107 odno\u015bnik\u00f3w do tre\u015bci pozw\u00f3w w wyrokach s\u0105d\u00f3w powszechnych. Wyrok powinien mie\u0107 tak\u0105 posta\u0107, aby m\u00f3g\u0142 funkcjonowa\u0107 samodzielnie. Taki wyrok z odwo\u0142aniem nie nadaje si\u0119 do egzekucji. <\/p>\n
<\/p>\n Taki spos\u00f3b redakcji wyroku narusza art. 325 k.p.c., zgodnie bowiem z pogl\u0105dem wyra\u017conym przez S\u0105d Najwy\u017cszy w postanowieniu z dnia 19 stycznia 1968r. w sprawie III CRN 420\/67 (LEX nr 6271) sentencja orzeczenia powinna rozstrzyga\u0107 o \u017c\u0105daniu stron w spos\u00f3b samodzielny, redakcja sentencji, w kt\u00f3rej s\u0105d odsy\u0142a do pism procesowych i czyni z ich tre\u015bci integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 orzeczenia, jest niedopuszczalna. Z kolei zgodnie z pogl\u0105dem S\u0105du Apelacyjnego w Katowicach wyra\u017conym w wyroku z dnia 24 maja 1996r. w sprawie III APr 9\/96 (Biul. SAKa 1996\/3-4\/12) niedopuszczalna jest redakcja wyroku z kt\u00f3rej wynika, i\u017c pozew jest cz\u0119\u015bci\u0105 wyroku.[S\u0105d Apelacyjny w Gda\u0144sku - Sygn. akt V ACa 41\/16]<\/p><\/blockquote>\n <\/em><\/p>\n Rozstrzygni\u0119cie s\u0105du o \u017c\u0105daniach stron wynika bowiem z formu\u0142y sentencji orzeczenia (art. 325 k.p.c.) a nie z jego uzasadnienia, czy te\u017c z innych dokument\u00f3w, do kt\u00f3rych orzeczenie to si\u0119 odwo\u0142uje. Wypowiadaj\u0105c si\u0119 w przedmiotowej materii S\u0105d Najwy\u017cszy w postanowieniu z dnia 19 stycznia 1968 roku, III CRN 420\/67 (LEX nr 6271) stwierdzi\u0142, \u017ce \u201esentencja orzeczenia powinna rozstrzyga\u0107 o \u017c\u0105daniu stron w spos\u00f3b samodzielny. Redakcja sentencji, w kt\u00f3rej s\u0105d odsy\u0142a do pism procesowych i czyni z ich tre\u015bci integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 orzeczenia, jest niedopuszczalna\u201d. W sytuacji zatem, braku wskazania w punkcie I wyroku (b\u0119d\u0105cego w swej istocie postanowieniem) w zakresie jakich roszcze\u0144 konkretnie (\u017c\u0105da\u0144) ubezpieczonego post\u0119powanie zosta\u0142o umorzone, to forma orzeczenia zawartego w punkcie II wyroku, nie stanowi rozstrzygni\u0119cia o istocie sprawy. Wady tej nie konwaliduje tre\u015b\u0107 uzasadnienia zaskar\u017conego wyroku albowiem o tre\u015bci wyroku, jak wy\u017cej wskazano, decyduje nie uzasadnienie, lecz jego sentencja (por. wyrok S\u0105du Najwy\u017cszego z 20 maja 1969 roku, II CR 139\/69, OSN 1970, nr 2, poz. 38).[S\u0105d Apelacyjny w Lublinie - Sygn. akt III AUa 596\/14]<\/em><\/p><\/blockquote>\n Czy orzeczenie zatem mo\u017ce mie\u0107 \"za\u0142\u0105cznik\" ? Tak si\u0119 zdarza, na przyk\u0142ad w sprawach o s\u0142u\u017cebno\u015b\u0107 drogi koniecznej, gdzie przebieg s\u0142u\u017cebno\u015bci ukazuje (posi\u0142kowo) mapa sporz\u0105dzona przez geodet\u0119. Niemniej trudno oczekiwa\u0107 od orzeczenia, \u017ce w ka\u017cdym wypadku b\u0119dzie zawiera\u0107 pe\u0142n\u0105 gam\u0119 informacji o sprawie. Z wyroku oddalaj\u0105cego pow\u00f3dztwo wiele wyczyta\u0107 si\u0119 nie da - bez uzasadnienia oraz pozwu stawianie w kolejnym procesie np. zarzutu rzeczy os\u0105dzonej, b\u0119dzie b\u0142\u0105dzeniem we mgle. Wyrok zas\u0105dzaj\u0105cy musi by\u0107 zatem wykonalny i takiej potencjalnej wykonalno\u015bci pow\u00f3d powinien pilnowa\u0107. I by\u0107 czujnym - nawet gdy s\u0105d zas\u0105dza na jego korzy\u015b\u0107, ale w zakresie \"zgodnym z punktem 1 pozwu\". <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zdarzaj\u0105 si\u0119 takie sytuacje, \u017ce s\u0105d rozpoznaje przekrojowo dan\u0105 spraw\u0119, analizuje wszystkie jej okoliczno\u015bci, wyci\u0105ga okre\u015blone wnioski i uznaje, \u017ce racj\u0119 nale\u017cy przyzna\u0107 jednej ze stron. Wszystko proceduralnie jest zgodnie ze sztuk\u0105, wyk\u0142adnia przepis\u00f3w prawid\u0142owa, ocena dowod\u00f3w trafna i przekrojowa. Tylko jest ma\u0142y mankament - wyrok odwo\u0142uje si\u0119 w swoim brzmieniu do tre\u015bci pozwu, wskazuj\u0105c Czytaj dalej... \"Wyrok z odwo\u0142aniem w tre\u015bci\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4,5],"tags":[11,37,41,58],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t