Sprawy o zasiedzenie zawsze zawieraj\u0105 element niepewno\u015bci. Przes\u0142anki nabycia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci w tym trybie s\u0105 bowiem do\u015b\u0107 generalne. A konkretnie - jest du\u017ce pole do popisu przy wykazywaniu, w realiach sprawy, przejaw\u00f3w posiadania samoistnego oraz (z regu\u0142y najbardziej po\u017c\u0105danej) dobrej wiary. P\u0142acenie podatk\u00f3w, zgoda na gazoci\u0105g, relacje z s\u0105siadami, wycinka drzew, korespondencja z urz\u0119dami, zak\u0142adanie telefonu stacjonarnego - wszystko to pozwala budowa\u0107 oczekiwany obraz stanu posiadania. Czasem wszystkie fakty uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 jak trzeba, jedna du\u017ca dzia\u0142ka jest podzielona od lat ogrodzeniem, a ka\u017cda z cz\u0119\u015bci jest przedmiotem samodzielnego (zwykle nieformalnego) obrotu. Stan faktyczny, na pierwszy rzut oka, \"gra i \u015bpiewa\". Posiadacze obu cz\u0119\u015bci dzia\u0142ki s\u0105 zgodni, w jednym duchu wnioskuj\u0105 do s\u0105du o zasiedzenie swojego kawa\u0142ka parceli, bieg\u0142y to pi\u0119knie rozrysowuje, a s\u0105d I instancji stwierdza zasiedzenie. Tylko potem jest wyrok II instancji i zimny kube\u0142 wody dla uczestnik\u00f3w oraz \u017c\u00f3\u0142ta kartka dla pe\u0142nomocnika z urz\u0119du. Bo, w ca\u0142ym tym zamieszaniu z wykazywaniem stanu faktycznego, nagle umykaj\u0105 wa\u017ckie aspekty prawne i proceduralne. <\/p>\n
W oparciu o tegoroczne orzeczenie S\u0105du Okr\u0119gowego w Olsztynie mo\u017cna prze\u015bledzi\u0107 kilka ciekawych p\u0142aszczyzn interpretacyjnych takich post\u0119powa\u0144. Bez oceniania i warto\u015bciowania. Z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce mo\u017cna natkn\u0105\u0107 si\u0119 na odmienne stanowiska judykatury. <\/p>\n
Pierwszy k\u0142opot - wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015b\u0107. W omawianej sprawie s\u0105d II instancji zaakcentowa\u0142, \u017ce dzia\u0142ka by\u0142a obj\u0119ta wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci\u0105 obu wnioskodawc\u00f3w. Wskaza\u0142 w konsekwencji, \u017ce mog\u0142o doj\u015b\u0107 do dorozumianego podzia\u0142u rzeczy wsp\u00f3lnej do wy\u0142\u0105cznego korzystania przez poszczeg\u00f3lnych wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli. Ka\u017cdy zatem ze wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli korzysta\u0142 na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 ze swojej cz\u0119\u015bci, ale w ramach wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci. W istocie zatem, w\u0142a\u015bciwszym trybem na uzyskanie podobnego celu jak oczekiwany, by\u0142o post\u0119powanie o zniesienie wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci, a nie o zasiedzenie. Podzia\u0142 nieruchomo\u015bci do wsp\u00f3\u0142korzystania torpedowa\u0142 kluczow\u0105 przes\u0142ank\u0119 tej sprawy - samoistno\u015b\u0107 posiadania. <\/p>\n
<\/p>\n Przypomnie\u0107 nale\u017cy, \u017ce w zwi\u0105zku z tym, \u017ce posiadanie samoistne polega na sprawowaniu faktycznego w\u0142adztwa nad rzecz\u0105 w zakresie prawa w\u0142asno\u015bci (art. 336 k.c.), jego stwierdzenie jest mo\u017cliwe w przypadku, gdy faktyczne w\u0142adztwo nad rzecz\u0105 ma og\u00f3lne cechy umo\u017cliwiaj\u0105ce stwierdzenie posiadania, a ponadto polega na korzystaniu z rzeczy z wy\u0142\u0105czeniem innych os\u00f3b i jest niezale\u017cne od wyra\u017anej lub dorozumianej zgody innej osoby, w tym w szczeg\u00f3lno\u015bci niezale\u017cne od zgody w\u0142a\u015bciciela. Progowym warunkiem umo\u017cliwiaj\u0105cym uznanie okre\u015blonego w\u0142adztwa faktycznego za posiadanie samoistne jest rzeczywista mo\u017cliwo\u015b\u0107 korzystania przez okre\u015blony podmiot z rzeczy w zakresie odpowiadaj\u0105cym tre\u015bci prawa w\u0142asno\u015bci niezale\u017cnie od woli innych podmiot\u00f3w (tak: E. Skowro\u0144ska-Bocian, M. Warci\u0144ski, w: Pietrzykowski, Komentarz, 2015, t. I, art. 336, Nb 17).<\/p>\n O ile faktycznego w\u0142adania przez ka\u017cdego z wnioskodawc\u00f3w cz\u0119\u015bci\u0105 nieruchomo\u015bci wsp\u00f3lnej kwestionowa\u0107 nie spos\u00f3b, to nie spe\u0142niaj\u0105 oni drugiego z przedstawionych wy\u017cej warunk\u00f3w, albowiem czyni\u0105 to za dorozumian\u0105 zgod\u0105 drugiego ze wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli. Jak wynika z dowodu z przes\u0142uchania wnioskodawc\u00f3w i zezna\u0144 \u015bwiadk\u00f3w, byli oni przekonani, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 nieruchomo\u015bci apeluj\u0105cego, znajduj\u0105ca si\u0119 w granicach ogrodzenia, nale\u017cy do R. P. i W.C. Ci jednak nie wykazali, \u017ce akurat do fragment\u00f3w powierzchni ziemskiej o powierzchni odpowiednio (...) i (...) niewydzielonych przecie\u017c fizycznie w stosunku do dzia\u0142ki nr (...), ich wola sprawowania faktycznego w\u0142adztwa we w\u0142asnym interesie (animus) by\u0142a r\u00f3\u017cna od sposobu traktowania tej cz\u0119\u015bci nieruchomo\u015bci obj\u0119tej KW (...), z kt\u00f3rej za zgod\u0105 drugiego ze wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli wy\u0142\u0105cznie korzystali.<\/p>\n Warto w tym miejscu uwypukli\u0107, \u017ce w orzecznictwie S\u0105du Najwy\u017cszego zgodnie przyjmuje si\u0119, i\u017c domniemanie samoistno\u015bci posiadania ustanowione w art. 339 k.c. nie ma zastosowania w sprawie o zasiedzenie przez wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela nieruchomo\u015bci udzia\u0142u nale\u017c\u0105cego do innego wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela (por. postanowienie SN z 05.11.2014 r., III CSK 280\/13; postanowienie SN z 04.07.2014 r., II CSK 622\/13). Wskazuje si\u0119 nadto, \u017ce wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel nieruchomo\u015bci powo\u0142uj\u0105cy si\u0119 na nabycie przez zasiedzenie udzia\u0142\u00f3w pozosta\u0142ych wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli powinien udowodni\u0107 posiadanie nieruchomo\u015bci wy\u0142\u0105cznie dla siebie, tj. z wol\u0105 odsuni\u0119cia pozosta\u0142ych wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli od wsp\u00f3\u0142posiadania i wsp\u00f3\u0142korzystania. W\u0142adanie rzecz\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 przez wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela musi zatem wykracza\u0107 poza granice przys\u0142uguj\u0105cego mu uprawnienia do posiadania rzeczy wsp\u00f3lnej i korzystania z niej (por. postanowienie SN z 08.05.2014 r., V CSK 324\/13).<\/p>\n Pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 ostro\u017cn\u0105 analogi\u0105, powy\u017csze tezy odnie\u015b\u0107 mo\u017cna do stanu faktycznego sprawy w tym sensie, \u017ce \u017caden z wnioskodawc\u00f3w nie przejawi\u0142 woli absolutnego wyzucia drugiego ze wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli z prawa do w\u0142adania cz\u0119\u015bci\u0105 nieruchomo\u015bci wsp\u00f3lnej (a zatem i po\u0142\u0105czonej z ni\u0105 cz\u0119\u015bci dzia\u0142ki (...)), gdy\u017c dokonany podzia\u0142 do korzystania stanowi\u0142 emanacj\u0119 uprawnienia przewidzianego dyspozycj\u0105 art. 206 k.c.<\/p><\/blockquote>\n <\/em><\/p>\n Z tego wynika drugi problem, czyli konieczno\u015b\u0107 wykazania samoistno\u015bci posiadania. Przy wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci jest to zadanie do\u015b\u0107 trudne. <\/p>\n <\/p>\n Nale\u017cy przy tym z ca\u0142\u0105 stanowczo\u015bci\u0105 podzieli\u0107 stanowisko S\u0105du Najwy\u017cszego zawarte w uzasadnieniu postanowienia z 11.10.2002 r., (I CKN 1009\/00), zgodnie z kt\u00f3rym surowe wymagania w zakresie udowodnienia samoistnego charakteru posiadania nale\u017cy uzna\u0107 za usprawiedliwione, poniewa\u017c czynnik subiektywny (animus) jest trudny do sprawdzenia, a nie by\u0142aby zgodna z celem art. 172 k.c. wyk\u0142adnia, w wyniku kt\u00f3rej podzia\u0142y quoad usum po up\u0142ywie okre\u015blonego czasu niejako automatycznie prowadzi\u0142yby do podzia\u0142u nieruchomo\u015bci. Temu celowi s\u0142u\u017cy post\u0119powanie o zniesienie wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci, w kt\u00f3rym s\u0105d lub strony korzystaj\u0105ce z pomocy notariusza mog\u0105 racjonalnie ukszta\u0142towa\u0107 obszar i konfiguracj\u0119 nieruchomo\u015bci zgodnie z gospodarczym i spo\u0142ecznym przeznaczeniem prawa w\u0142asno\u015bci.<\/p><\/blockquote>\n <\/em><\/p>\n Trzeci w\u0105tek - standardowo - to dobra i z\u0142a wiara. I znowu komplikuje nam to wszystko wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015b\u0107. <\/p>\n <\/p>\n Odnosz\u0105c powy\u017csze za\u0142o\u017cenia na grunt po\u0142\u0105czonych spraw skonstatowa\u0107 wypada, i\u017c sama \u015bwiadomo\u015b\u0107 istnienia innych wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli wyklucza przyj\u0119cie dobrej wiary po stronie jednego z nich, kt\u00f3ry wszed\u0142 w posiadanie cz\u0119\u015bci nieruchomo\u015bci na podstawie podzia\u0142u do u\u017cywania.<\/p><\/blockquote>\n <\/em><\/p>\n A co jeszcze mo\u017ce nam skutecznie popsu\u0107 humor ? Ma\u0142\u017ce\u0144stwo (patrzymy oczywi\u015bcie wy\u0142\u0105cznie na aspekt proceduralny sprawy o zasiedzenie:). <\/p>\n Mianowicie bezspornym jest, \u017ce R. P. zawar\u0142 w dniu 13 lutego 1988 r. zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z M. P. (por. akt ma\u0142\u017ce\u0144stwa k. 78). S\u0105d Rejonowy dostrzegaj\u0105c prawdopodobnie mo\u017cliwo\u015b\u0107 up\u0142ywu biegu terminu zasiedzenia w okresie trwania ma\u0142\u017ce\u0144stwa, wezwa\u0142 \u017con\u0119 wnioskodawcy do udzia\u0142u w sprawie w charakterze uczestniczki. Aktywno\u015b\u0107 ta nie skutkowa\u0142a jednak stosownym przeformu\u0142owaniem wniosku przez R. P., kt\u00f3ry by\u0142 przecie\u017c reprezentowany przez zawodowego pe\u0142nomocnika z urz\u0119du.<\/p>\n Tymczasem w orzecznictwie S\u0105du Najwy\u017cszego ugruntowa\u0142 si\u0119 podgl\u0105d, zgodnie z kt\u00f3rym nieruchomo\u015b\u0107 nabyta w trakcie trwania wsp\u00f3lno\u015bci ustawowej staje si\u0119 sk\u0142adnikiem maj\u0105tku wsp\u00f3lnego ma\u0142\u017conk\u00f3w tak\u017ce sytuacji, w kt\u00f3rej jej posiadaczem samoistnym by\u0142 tylko jeden z ma\u0142\u017conk\u00f3w i to zar\u00f3wno wtedy, gdy okres jego posiadania prowadz\u0105cego do zasiedzenia mie\u015bci\u0142 si\u0119 w czasie trwania wsp\u00f3lno\u015bci ustawowej, jak w\u00f3wczas, gdy przewidziany w art. 172 KC bieg terminu wymaganego do zasiedzenia rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 przed powstaniem wsp\u00f3lno\u015bci, ale zako\u0144czy\u0142 w czasie jej trwania (zob. uchwa\u0142\u0119 z dnia 28 lutego 1978 r., III CZP 7\/78, OSNCP1978, nr 9, poz. 153; oraz uzasadnienia postanowie\u0144: z dnia 22 sierpnia 2007 r., III CSK 41\/07, OSNC-ZD 2008, nr 3, poz. 69), z dnia 11 sierpnia 2011 r., I CSK 6477\/10). Wskazuje si\u0119 przy tym, \u017ce wniosek taki wyp\u0142ywa jednoznacznie z - rz\u0105dz\u0105cej wsp\u00f3lno\u015bci\u0105 ustawow\u0105 - zasady, nakazuj\u0105cej traktowa\u0107 przedmioty maj\u0105tkowe nabyte w trakcie trwania wsp\u00f3lno\u015bci ustawowej przez oboje ma\u0142\u017conk\u00f3w lub jednego z nich jako maj\u0105tek wsp\u00f3lny (art. 31 \u00a7 1 KRO; poprzednio - art. 32 \u00a7 1 KRO). Z punktu widzenia tej zasady nie ma znaczenia, czy tylko jeden z ma\u0142\u017conk\u00f3w naby\u0142 prawo w\u0142asno\u015bci przez zasiedzenie, czy te\u017c prawo to nabyli oboje ma\u0142\u017conkowie \u0142\u0105cznie jako posiadacze samoistni.<\/p>\n Jak wskaza\u0142 z kolei S\u0105d Najwy\u017cszy w uchwale z 19 pa\u017adziernika 2017 r. (III CZP 49\/17), stwierdzenie zasiedzenia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 tylko na rzecz osoby wskazanej przez wnioskodawc\u0119 lub innego uczestnika post\u0119powania tak\u017ce wtedy, gdy z ich twierdze\u0144 oraz ustale\u0144 s\u0105du wynika, \u017ce na skutek zasiedzenia nieruchomo\u015b\u0107 wesz\u0142a do maj\u0105tku wsp\u00f3lnego wnioskodawcy oraz jego ma\u0142\u017conka, kt\u00f3rego wniosek nie dotyczy\u0142. W takiej sytuacji s\u0105d powinien jednak zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 uczestnik\u00f3w na ewentualn\u0105 potrzeb\u0119 zmiany wniosku.<\/p>\n Niew\u0105tpliwie w momencie potencjalnego up\u0142ywu biegu terminu zasiedzenia wnioskodawca pozostawa\u0142 w zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skim z M. P.. W tym stanie rzeczy nabycie nieruchomo\u015bci przez zasiedzenie mog\u0142o nast\u0105pi\u0107 jedynie do ich maj\u0105tku wsp\u00f3lnego, za\u015b we wniosku jako beneficjenta wskazano wy\u0142\u0105cznie R. P..<\/p>\n Warto wobec tego przytoczy\u0107 w tym miejscu tre\u015b\u0107 uchwa\u0142y sk\u0142adu 7 s\u0119dzi\u00f3w SN z 11 czerwca 2015 r. (III CZP 112\/14), zgodnie z kt\u00f3r\u0105 stwierdzenie zasiedzenia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 tylko na rzecz osoby wskazanej przez wnioskodawc\u0119 lub innego uczestnika post\u0119powania. W uzasadnieniu orzeczenia tego wyartyku\u0142owano, \u017ce post\u0119powanie o stwierdzenie nabycia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci w wyniku zasiedzenia \u2013 s\u0142u\u017c\u0105ce realizacji indywidualnych interes\u00f3w poszczeg\u00f3lnych podmiot\u00f3w prawa cywilnego \u2013 nie przewiduje wyj\u0105tku od zasady okre\u015blonej w art. 321 k.p.c., zgodnie kt\u00f3r\u0105 s\u0105d nie mo\u017ce orzeka\u0107 co do przedmiotu, kt\u00f3ry nie by\u0142 obj\u0119ty \u017c\u0105daniem ani zas\u0105dza\u0107 ponad \u017c\u0105danie.<\/p>\n Przytoczona uchwa\u0142a sk\u0142adu powi\u0119kszonego S\u0105du Najwy\u017cszego ma zastosowanie tak\u017ce wtedy, gdy ustalenia wskazuj\u0105, i\u017c nieruchomo\u015b\u0107 stanowi\u0105ca przedmiot sprawy wesz\u0142a do maj\u0105tku wsp\u00f3lnego ma\u0142\u017conk\u00f3w, jednak we wniosku jako nabywc\u0119 wskazano tylko jednego z ma\u0142\u017conk\u00f3w.<\/p>\n Tym samym wniosek R. P. podlega\u0142 oddaleniu r\u00f3wnie\u017c z powodu nieobj\u0119cia nim jego ma\u0142\u017conki, gdy\u017c przedmiot \u017c\u0105dania wszed\u0142by ewentualnie do maj\u0105tku wsp\u00f3lnego wnioskodawcy i uczestniczki, kt\u00f3rej nie wskazano jako nabywczyni prawa w\u0142asno\u015bci spornej nieruchomo\u015bci przez zasiedzenie.<\/p>\n S\u0105d Okr\u0119gowy rozwa\u017ca\u0142 argumenty zawarte w uzasadnieniu uchwa\u0142y z 19 pa\u017adziernika 2017 r., wskazuj\u0105ce na konieczno\u015b\u0107 spe\u0142nienia przez s\u0105dy orzekaj\u0105ce obowi\u0105zku informacyjnego zwi\u0105zanego z ustaleniem odmiennego od wskazanych we wniosku kr\u0119gu os\u00f3b, na rzecz kt\u00f3rych mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 zasiedzenie. Jednakowo\u017c pod uwag\u0119 wzi\u0119to fakt, i\u017c w post\u0119powaniu apelacyjnym nie jest dopuszczalna zamiana \u017c\u0105dania wniosku (art. 383 zd. 1 w zw. z art. 13 \u00a7 2 k.p.c.), za\u015b wnioskodawca reprezentowany by\u0142 przez adwokata. Sama czynno\u015b\u0107 wezwania do udzia\u0142u w sprawie przez S\u0105d I instancji M. P., jej aktywny udzia\u0142 w powst\u0119powaniu, winien by\u0142 sprokurowa\u0107 dzia\u0142anie pe\u0142nomocnika, kt\u00f3rego ustanowiono ju\u017c po wydaniu uchwa\u0142y sk\u0142adu 7 s\u0119dzi\u00f3w SN z 11 czerwca 2015 r. (III CZP 112\/14). W jej uzasadnieniu wskazano bowiem m.in., \u017ce w toku post\u0119powania mog\u0105 wyst\u0105pi\u0107 sytuacje, w kt\u00f3rych zebrany materia\u0142 dowodowy b\u0119dzie wskazywa\u0142 na nabycie spornego prawa w drodze zasiedzenia przez inn\u0105 osob\u0119 ni\u017c wskazana przez uczestnik\u00f3w post\u0119powania. Warunkiem wydania orzeczenia stwierdzaj\u0105cego zasiedzenie na rzecz w\u0142a\u015bciwej osoby jest w takim wypadku modyfikacja \u017c\u0105dania wniosku, a - gdyby osoba ta nie uczestniczy\u0142a w post\u0119powaniu - wezwanie jej lub jej nast\u0119pc\u00f3w prawnych do udzia\u0142u w sprawie (art. 193 w zwi\u0105zku z art. 13 \u00a7 2 i art. 510 \u00a7 2 KPC). Niedokonanie zmiany \u017c\u0105dania prowadzi do oddalenia wniosku i powoduje konieczno\u015b\u0107 wszcz\u0119cia przez zainteresowanego kolejnego post\u0119powania o stwierdzenie zasiedzenia z prawid\u0142owo sformu\u0142owanym \u017c\u0105daniem, zatem wzgl\u0105d na ekonomi\u0119 post\u0119powania i ochron\u0119 interesu indywidualnego oraz wymaganie w\u0142a\u015bciwego ukszta\u0142towania post\u0119powania nak\u0142adaj\u0105 na s\u0105d obowi\u0105zek umo\u017cliwienia bior\u0105cym w nim udzia\u0142 osobom stosownej modyfikacji \u017c\u0105dania.<\/p>\n W ocenie s\u0105du odwo\u0142awczego samo wezwanie do udzia\u0142u w sprawie M. P. umo\u017cliwi\u0142o pe\u0142nomocnikowi wnioskodawcy zmian\u0119 \u017c\u0105dania, czego nie uczyni\u0142, cho\u0107 mia\u0142 ku temu mo\u017cliwo\u015b\u0107 po wydaniu przez S\u0105d Rejonowy stosownego postanowienia formalnego.<\/em><\/p><\/blockquote>\n Do\u015b\u0107 nieprzyjemna niespodzianka dla wnioskodawc\u00f3w. Pe\u0142nomocnik te\u017c si\u0119 raczej z takiego uzasadnienia nie ucieszy\u0142. Te wszystkie w\u0105tki s\u0105 jednak zawsze do\u015b\u0107 otwarte, jako \u017ce ju\u017c sam fakt, \u017ce dana p\u0142aszczyzna doczeka\u0142a si\u0119 kilku stanowisk SN, \u015bwiadczy o niejednoznaczno\u015bci okre\u015blonych zagadnie\u0144. Dlatego tak wa\u017cne jest kompleksowe i konsekwentne podej\u015bcie w toku post\u0119powania oraz wnikliwa analiza przed zainicjowaniem sprawy. A czasem ewentualny sukces wniosku jest na tyle wa\u017cny, \u017ce nie odstraszaj\u0105 nawet potencjalne ryzyka. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sprawy o zasiedzenie zawsze zawieraj\u0105 element niepewno\u015bci. Przes\u0142anki nabycia w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci w tym trybie s\u0105 bowiem do\u015b\u0107 generalne. A konkretnie - jest du\u017ce pole do popisu przy wykazywaniu, w realiach sprawy, przejaw\u00f3w posiadania samoistnego oraz (z regu\u0142y najbardziej po\u017c\u0105danej) dobrej wiary. P\u0142acenie podatk\u00f3w, zgoda na gazoci\u0105g, relacje z s\u0105siadami, wycinka drzew, korespondencja z urz\u0119dami, zak\u0142adanie Czytaj dalej... \"Zasiedzenie pe\u0142ne niespodzianek\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[188,168,189,167,52],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t