Czasem spotykam si\u0119 z uwag\u0105, \u017ce moje pisma procesowe s\u0105 zbyt szczeg\u00f3\u0142owe, a przez to obszerne. Faktycznie - mo\u017cna spotka\u0107 osoby, kt\u00f3rzy wr\u0119cz szczyc\u0105 si\u0119 skr\u00f3towo\u015bci\u0105 swoich pism. Ka\u017cdy ma inny styl. I przenikliwo\u015b\u0107 procesow\u0105. A je\u015bli d\u0105\u017cenie do wypunktowania s\u0105dowi wszystkich korzystnych dla strony argument\u00f3w, przy jednoczesnym wykazaniu brak\u00f3w i uchybie\u0144 przeciwnika, jest czym\u015b nieprawid\u0142owym, to rzeczywi\u015bcie - nagminnie b\u0142\u0105d ten pope\u0142niam. Przy czym stoj\u0119 na stanowisku, \u017ce nawet obszerne pismo jest \"zjadliwe\", je\u015bli odpowiednio zadba si\u0119 o jego uk\u0142ad i form\u0119. Ale je\u015bli kto\u015b uznaje, \u017ce wystarczy popularne \"zaprzeczam wszystkim twierdzeniom pozwu\", to oczywi\u015bcie wyb\u00f3r ten nale\u017cy szanowa\u0107. Zw\u0142aszcza, je\u015bli tak\u0105 niefrasobliwo\u015b\u0107 pope\u0142nia nasz przeciwnik procesowy...<\/p>\n
Poni\u017cej ciekawy przyk\u0142ad negatywnych skutk\u00f3w procesowych, jakie mo\u017ce przynie\u015b\u0107 wy\u0142\u0105cznie generalne zaprzeczenie wszystkim tezom podnoszonym przez stron\u0119 przeciwn\u0105 (wyrok z dnia 27 kwietnia 2016 r. S\u0105d Okr\u0119gowy w Poznaniu IX Wydzia\u0142 Gospodarczy).<\/p>\n
Zgodnie z art. 3 k.p.c. w zw. z art. 210 \u00a72 k.p.c., ka\u017cda ze stron jest zobowi\u0105zana do z\u0142o\u017cenia zgodnych z prawd\u0105 wyja\u015bnie\u0144 odno\u015bnie okoliczno\u015bci sprawy i o\u015bwiadcze\u0144 co do twierdze\u0144 strony przeciwnej dotycz\u0105cych okoliczno\u015bci faktycznych, przy czym og\u00f3lnikowe zaprzeczenie wszystkim twierdzeniom strony przeciwnej w zasadzie nie czyni zado\u015b\u0107 temu obowi\u0105zkowi.<\/em><\/p>\n
Stanowisko takie podzieli\u0142 S\u0105d Najwy\u017cszy w wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 22\/2007, stwierdzaj\u0105c w jego uzasadnieniu, \u017ce: \u201estrona powinna wypowiedzie\u0107 si\u0119 szczeg\u00f3\u0142owo co do konkretnych twierdze\u0144 strony przeciwnej, za\u015b cz\u0119sto stosowane w praktyce zaprzeczenie og\u00f3lne wszystkim twierdzeniem wyra\u017anie nie przyznanym jest obej\u015bciem powy\u017cszego obowi\u0105zku, a co za tym idzie jest pozbawione skutk\u00f3w wypowiedzenia si\u0119 co do twierdze\u0144 drugiej strony i nie pozbawia S\u0105du mo\u017cliwo\u015bci skorzystania z uprawnienia przewidzianego w art. 230 k.p.c. Obowi\u0105zek wypowiedzenia si\u0119 co do twierdze\u0144 strony przeciwnej i przytoczenia w\u0142asnych twierdze\u0144 co do okoliczno\u015bci faktycznych na poparcie swojego stanowiska, ma na celu zakre\u015blenie okoliczno\u015bci spornych i bezspornych mi\u0119dzy stronami, co z kolei decyduj\u0105co wp\u0142ywa na kierunek prowadzenia ewentualnego post\u0119powania dowodowego. Nale\u017cy wi\u0119c przyj\u0105\u0107, \u017ce je\u017celi jedna ze stron zaprzecza okre\u015blonym twierdzeniom strony przeciwnej, powinna to uczyni\u0107 w spos\u00f3b wyra\u017any, a w przypadku gdy twierdzenie strony przeciwnej poparte jest okre\u015blonymi dowodami, zaprzeczenie powinno by\u0107 uzupe\u0142nione ustosunkowaniem si\u0119 do tych dowod\u00f3w. Tylko takie zaprzeczenie twierdzeniom strony przeciwnej czyni zado\u015b\u0107 obowi\u0105zkowi wynikaj\u0105cemu z art. 210 \u00a72 k.p.c.\u201d.<\/em><\/p>\n
Przenosz\u0105c powy\u017csze rozwa\u017cania, w pe\u0142ni podzielane przez S\u0105d Okr\u0119gowy, na grunt niniejszej sprawy nale\u017cy stwierdzi\u0107, \u017ce og\u00f3lne zaprzeczenie przez pozwan\u0105 wszystkim nie przyznanym twierdzeniom powoda nie mog\u0142o wywo\u0142a\u0107 \u017cadnych skutk\u00f3w procesowych.<\/em><\/p>\n
Z uwagi na powy\u017csze S\u0105d zobowi\u0105zany by\u0142 szczeg\u00f3\u0142owo odnie\u015b\u0107 si\u0119 jedynie do tych zarzut\u00f3w strony pozwanej, kt\u00f3re zosta\u0142y wyra\u017anie sformu\u0142owane w zarzutach od nakazu zap\u0142aty. Zasadniczo pozwany wskazywa\u0142 jedynie na fakt prolongaty sp\u0142aty zad\u0142u\u017cenia wobec powoda nale\u017cno\u015bci wynikaj\u0105cej ze spornej faktury. Niemniej, w toku post\u0119powania dowodowego przeprowadzonego przez S\u0105d nie do\u015b\u0107, \u017ce kwestia ta nie zosta\u0142a przez pozwanego wykazana, to jego reprezentant zaprzeczy\u0142 stanowczo tym twierdzeniom. Zar\u00f3wno z zezna\u0144 powoda jak i K. W. wynika, \u017ce strony co prawda prowadzi\u0142y rozmowy w sprawie przed\u0142u\u017cenia mo\u017cliwo\u015bci zap\u0142aty za sprzedany towar, jednak ostatecznie do \u017cadnego porozumienia nie dosz\u0142y \u2013 nie zawar\u0142y w tym kierunku \u017cadnej umowy reguluj\u0105cej wysoko\u015b\u0107 rat oraz terminy p\u0142atno\u015bci. W zwi\u0105zku z tym aktualne w dalszym ci\u0105gu pozosta\u0142o zobowi\u0105zanie do zap\u0142aty ceny sprzeda\u017cy w wysoko\u015bci dochodzonej pozwem i w terminach wynikaj\u0105cych z zawarte umowy pisemnej oraz z faktur Vat. Cena ta stanowi cz\u0119\u015b\u0107 kwoty wynikaj\u0105cej z pisemnej umowy stron. Strona powodowa wykaza\u0142a przedstawionymi przez siebie wiarygodnymi dokumentami prywatnymi oraz dowodem ze swoich zezna\u0144, \u017ce w trakcie 3 dostaw dostarczy\u0142a wi\u015bnie w ilo\u015bci obj\u0119tej faktur\u0105 nr (...). Strona pozwana skutecznie za\u015b tego nie zakwestionowa\u0142a, a prezes zarz\u0105du tym okoliczno\u015bciom nie zaprzeczy\u0142 na rozprawie.<\/em><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasem spotykam si\u0119 z uwag\u0105, \u017ce moje pisma procesowe s\u0105 zbyt szczeg\u00f3\u0142owe, a przez to obszerne. Faktycznie - mo\u017cna spotka\u0107 osoby, kt\u00f3rzy wr\u0119cz szczyc\u0105 si\u0119 skr\u00f3towo\u015bci\u0105 swoich pism. Ka\u017cdy ma inny styl. I przenikliwo\u015b\u0107 procesow\u0105. A je\u015bli d\u0105\u017cenie do wypunktowania s\u0105dowi wszystkich korzystnych dla strony argument\u00f3w, przy jednoczesnym wykazaniu brak\u00f3w i uchybie\u0144 przeciwnika, jest czym\u015b Czytaj dalej... \"Bo zaprzecza\u0107 te\u017c trzeba umie\u0107\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[13,37,41],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/823"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=823"}],"version-history":[{"count":6,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/823\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":832,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/823\/revisions\/832"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=823"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=823"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.lubelskiekancelarie.pl\/prawo-w-praktyce\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=823"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}