Sfera prawa pracy posiada szereg odmienności od materii prawa cywilnego, ale często właściwe dla tych porządków instytucje wzajemnie się przenikają, co przekłada się również na konkretne skutki procesowe. Argumentem obronnym dla pracowników, którzy przez własną nieuwagę wystosowali pozew do sądu niewłaściwego może być wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 1999 r. I PKN 167/99. Stan faktyczny sprawy jest o tyle ciekawy, że pracownik otrzymał właściwe pouczenie od pracodawcy o sądzie właściwym, a mimo to skierował ją do sądu rzeczowo niewłaściwego. Sądy obu instancji uznały, że nastąpiło uchybienie terminu, jako że datą wniesienia pozwu była dopiero data wpływu pozwu do sądu rejonowego – przekazanego przez Sąd Wojewódzki, a to skutkuje oddaleniem powództwa. Dopiero Sąd Najwyższy przyjął korzystną dla pracownika interpretację przepisów. Zauważył bowiem, że termin z art. 264 Kodeksu pracy jest terminem zawitym prawa materialnego. Dlatego należy stosować do niego zasady zbliżone do terminu przedawnienia. Tym samym termin ten będzie zachowany, jeżeli pracownik złoży w czasie jego biegu pozew o odszkodowanie do sądu, choćby sąd ten był niewłaściwy rzeczowo.
Kategoria: Opracowania i opinie
Autorskie wpisy prezentujące poglądy prawne Kancelarii
Wywiad z mecenasem Kunickim w GP
W Dzienniku Gazeta Prawna z dnia 11 czerwca br. opublikowany został wywiad z mecenasem Aleksandrem Kunickim. Rozmowa dotyczyła teoretycznych oraz praktycznych aspektów funkcjonowania rejestru postanowień niedozwolonych.
Podobne wpisy
Zarabianie na klauzulach niedozwolonych
Problem zarabiania na klauzulach abuzywnych posiada wiele odniesień na tematycznych blogach i forach internetowych. Schemat działania jest prosty i – mimo kilku odmian i wariacji regionalnych – jednak dość ordynarny. Stowarzyszenie konsumentów, ustawowo zwolnione w tym zakresie od kosztów sądowych, masowo produkuje pozwy o uznanie określonych wzorców umownych za niedozwolone. Często jeden pozew obejmuje jedną klauzulę, a w konsekwencji konkretny przedsiębiorca, który pokusił się o obszerny wzorzec umowny (np. regulamin zakupów) otrzymuje nagle od kilku do kilkunastu takich pozwów. Z reguły pozwy dotyczą postanowień wzorca o treści, która widnieje już w Rejestrze UOKIK, a tym samym były już przedmiotem rozstrzygnięcia sądu. Czytaj dalej
Zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych
W ostatnim czasie głośno było w prasie branżowej o rozstrzygnięciu wrocławskiego sądu w przedmiocie zabezpieczenia powództwa o nakazanie leczenia w pozwanej placówce szpitalnej lekiem o nazwie G. Sąd udzielił wnioskowanego zabezpieczenia przez nakazanie uczestnikowi postępowania niezwłocznego podjęcia leczenia wnioskodawczyni z zastosowaniem preparatu leczniczego G. przez czas trwania postępowania sądowego oraz nakazanie uczestnikowi niezwłocznego wystąpienia do Dyrektora Oddziału NFZ we W. z wnioskiem o sfinansowanie leczenia D. Z. preparatem leczniczym G. Czytaj dalej
Prawa konsumentów w regulaminach e-sklepów
Proszę wskazać wspólny mianownik następujących sformułowań:
a) „Zwroty są akceptowane wyłącznie w oryginalnych opakowaniach”
b) „Sklep nie ponosi odpowiedzialności za wydłużony czas dostawy zawiniony przez Firmę Kurierską”
c) „Reklamacje dotyczące uszkodzeń powstałych podczas transportu będą rozpatrywane tylko na podstawie pisemnego protokołu uszkodzenia zawartości przesyłki sporządzanego w momencie odbioru towaru”
d) „Do reklamowanego lub zwracanego produktu konieczne jest dołączenie paragonu”
e) „Koszty wysyłki towarów ponosi Klient i nie podlegają one zwrotowi” Czytaj dalej
Praktyczne aspekty najnowszej nowelizacji kpc 2012
Ostatnia duża nowelizacja kpc wprowadziła kilka zmian, które będą musiały zmienić dotychczasowe nawyki profesjonalnych pełnomocników. Na pierwszy rzut oka niepozorne, sprowadzone do jednego lub dwóch dodanych zdań w poszczególnych artykułach, stanowią w rzeczywistości całkowite odejście od utartej praktyki. Przeoczenie ich wprowadzenia oraz opieranie się na rutynowym postępowaniu może obecnie budzić bardzo poważne reperkusje procesowe. Najważniejsze ze zmian – w kolejności odpowiadającej numeracji artykułów kodeksu, to : Czytaj dalej
Zasiedzenie służebności przesyłu
W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2011 r. I CSK 157/11 poruszony został ważny dla praktyki aspekt zasiedzenia służebności przesyłu. Z uwagi na treść art. 292 kc pewne wątpliwości orzecznicze budziła – w przypadku poprowadzenia przez nieruchomość urządzeń podziemnych – wykładnia zwrotu „widoczne urządzenie”. SN podkreślił, że nie jest wymagane, aby widoczne elementy trwałego urządzenia znajdowały się na nieruchomości mającej podlegać obciążeniu – weryfikacji wymaga jednak okoliczność, czy ich generalne usytuowanie lub oznaczenie stanowią wystarczającą podstawę do ustalenia przez właściciela obciążonej nieruchomości zachodzenia stanu ingerencji w jego prawo własności. Dotyczy to również odpowiednio nabycia przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu.
